سوال از یکی از مخاطبین 

درباره پست کدام دین بهتر است
سه شنبه 28 شهریور 96 
با سلام ببخشید من قلبا میتونم قبول کنم که اسلام و قرآن دین حق هستند و خدا رو حس میکنم ولی وقتی به این فکر میکنم که اعراب با حمله ی وحشیانه به ایران تمدنمون رو نابود کردن،دینمون رو نابود کردن،پوشش رنگارنگ و اصیل ایرانی رو نابود کردن خطمون رو نابود کردن،در حالی که ما هم یکتا پرست بودیم و هم به آداب بشریت و عمل به خوبی ها و دوری از بدی ها و اهریمن ها عمل میکردین قلبم آزرده میشه و نمیتونم بپذیرم که این دین صلح طلبه چرا که با اینکه بقیه کشور ها هم مسیحی یا یهودی هستن ولی مسیح و موسی نه فرهنگ اون کشورا رو نابود کردن نه تمدنشون رو فقط پرستش رو بهشون یاد دادن....او حتی مراجع این دین حق تحقیق برای انسان نمیذارن و میگن که اگر کسی مسلمان راده بشه بدون تحقیق و به درک رسیدن باید مسلمان باشه و بمونه و گرنه اعدام میشه اینا رو برای من روشن کنید ک واقعا فکر و خواب رو ازم گرفته خدا خیرتون بده...



پاسخ وبلاگ :

اولا اسلام دین تمام جهان و به تعبیر قرآن دین تمام جهانیان است (عوالمی که ما درک نمی کنیم )
پس حساب اسلام با اعراب جداست و البته حساب اسلام از هر نژاد و قومی جداست 
به خاطر ویژگی خاص زبان عربی از نظر فصیح بودن و برخی مسائل قرآن به عنوان کتابی که قرار بود منحصر به فرد و کلام آخر و پایدار باشد در این قالب نازل شد و نقطه اجماع و تلاقی و تثبیت تمام کتب الهی قرار گرفت 
در مورد نژاد عرب و هر نژادی محکوم کردن به وحشی گری و ... کار درستی نیست و اساسا میزان خوبی ما ایمان و تقوی هست و اثر خوبی که به انسانها ی اطرافمان می زاریم که تمام اقوام و نژادها خوب و بد را دارند  
 وحالا اینکه اعراب چه ضرری یا منفعتی به تمدن و فرهنگ و ... ایران وارد کردند جای بحث و تحقیق داره و فکر نمی کنم به اون صورتی که شما گفتی باشه 
کتابی مثل ((خدمات متقابل ایران و اسلام ))اثر استاد مطهری اطلاعات علمی و محکم و بر پایه منطق و استدلال به شما خواهد داد . ایشان در این اثر به شبهات بسیاری پیرامون تقابل و نه تعامل اسلام و ایرانیان جواب گفته اند 

در مورد تصدیق زرتشتیان توسط رسول اکرم در زمره ی اهل کتاب هم میتونی تحقیق کنی 
من اطلاعات تاریخی زیادی ندارم کاری که کردم اینه که کلامی مثل قرآن رو خوندم و اون را فرستاده ی واقعی خدا می دونم ولی طبق اطلاعات کمی که دارم و از سایر منابع مثل ویکی پدیا مطالب جمع آوری کردم رو در اختیارتان میزارم بلکه موثر باشه 

در مورد خشونت  و اجبار و عدم صلح طلبی و ستیز با سایر عقاید و ادیان در اسلام تازگیها مطالب زیادی منتشر میشود و با استناد به برخی از آیات در خصوص قتل کفار اسلام را دین کشتار جنگ و خشونت معرفی می کنند ولی این دقیقا مثل کاری هست  که جدیدا شایع شده و قسمتی از سخنرانی و یا یک کتاب را با خصومت و دشمنی می برند و در کانالها و سایتها می گذارند  و می گن ببین این فیلم یا کتاب یا شخص چه حرفا ی ضد انسانی زده ... 

در صورتی که عقل سلیم انسان دانا باید به خود فیلم یا کتاب مراجعه و همه ی حرف را گوش کند و با تحقیق و از روی علم و آگاهی و با تفسیر  درست جهت گیری کند نه احساسی و یهویی 

اگه به قول اساتید که می گن اسلام و قرآن دین کشتار و ارعاب هستند پس این آیه چی میگه ؟

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِمَنْ فِی أَیْدِیكُمْ مِنْ الأَسْرَى إِنْ یَعْلَمْ اللَّهُ فِی قُلُوبِكُمْ خَیْرًا یُؤْتِكُمْ خَیْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ (أنفال: 70).
«ای پیامبر، به اسیرانی که در دست شما هستند بگو اگر خداوند بداند که در دلهای خود نیت خیری دارید بهتر از آنچه که از شما گرفته شده، به شما خواهد داد و گناهانتان را می‌آمرزد که خداوند بسی آمرزنده و مهربان است».

وَقَاتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لاَ یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ (بقره: 190)
«با کسانیکه به جنگ شما می‌آیند، در راه خدا پیکار کنید و تجاوز روا مدارید که خدا تجاوزگران را دوست نمی‌دارد».

این آیة شریفه، سه قید برای جنگ ذکر نموده نخست آنکه: مسلمانان در راه خدا بجنگند (نه برای دنیاطلبی و غنیمت‌یابی)! دوّم آنکه: مسلمانان با کسانی بجنگند که برای پیکار با ایشان آمده‌اند (نه کسانی که سر جنگ با آنها ندارند)! سوّم آنکه: مسلمانان به هیچکس تجاوز روا ندارند یعنی زنان و کودکان و پیران و کسانی را که اهل جنگ نیستند همه را محترم شمرند چنانکه طبری از ابن عبّاس (پسر عموی پیامبر) آورده که در تفسیر آیة مزبور گفت:
«لاتَقتُلُوا النِّساءَ وَلا الصِّبیانَ ولا الشَّیخَ الکَبیرَ ولا مَن أَلقی إِلَیکُمُ السَّلَمَ وَکَفَّ یدَهُ، فَإِن فَعَلتُم هذا فَقَدِ اعتَدَیتُم». (تفسیر طبری، ذیل آیة 190 از سورة بقره)
یعنی: «زنان و کودکان و پیرمردان و کسی که اظهار صلح به شما می‌کند و دست از جنگ باز می‌کشد، هیچکدام را نکشید که اگر چنین کردید بی‌تردید تجاوز نموده‌اید».

وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (أنفال: 61).
«اگر دشمنان به صلح تمایل نشان دادند تو نیز بدان متمایل شو و بر خدا توکّل کن که او شنوا و دانا است».
امام صادق (ع)نقل می کند که رسول خدا (ص) مسلمانان را از قتل زنان و کودکان در زمان جنگ و در سرزمین دشمن نهی نموده است ، مگر این که آنها نیز به جنگ دست ببرند : « حتی زنی که در جنگ مشارکت داشت تا آنجا که می توانی از کشتن وی چشم پوشی کن » .

امام صادق (ع) از پیامبر (ص) نقل می کند که فرمود : « و لا تسبوا اهل الشرک ، مشرکان را فحش و ناسزا نگویید »

امام صادق (ع) از امام علی (ع) نقل می کند که رسول خدا (ص) مسلمانان را از ریختن سم در سرزمین مشرکان نهی می کرد. این روایت نشان می دهد که هر گونه کاربرد مواد شیمیایی در جنگ ممنوع است ، رسول خدا (ص) حتی آتش زدن درختان و محصولات کشاورزی را نیز ممنوع اعلام می کردند .

پیامبر (ص) وقتی که معاذ بن حبل و ابوموسی اشعری را به یمن اعزام می کرد به آنان فرمود : « تشاورا و تطاوعا و یسرا و بشرا و لا تنفرا ، با هم مشورت کنید ، همیاری نمایید ، کارها را آسان نشان دهید ( به مردم در مورد اسلام ) بشارت و مژده دهید و ایجاد نفرت نکنید »

امام صادق فرمود : پیامبر اسلام (ص) هنگامی که می خواست سپاهی برای جنگ اعزام کند ، آنان را فرا می خواند و در برابرشان می نشست و می فرمود : « با نام خدا و برای خدا و در راه خدا سفر را آغاز کنید ، نیرنگ و حقه نزنید ، مثله نکنید ، سالخوردگان ، کودکان و زنان را نکشید ، درختی را نبرید مگر مجبور شوید »

امام علی (ع) در سفارش به لشکریان خود در جنگ صفین پس از این که سفارش نمود ، آغازگر جنگ نباشید ، فرمود : « فراریان را نکشید ، ناتوان ها را ضربت نزنید ، مجروحان را به قتل نرسانید ، با اذیت و آزار زنان را به هیجان نیاورید ، اگر چه آنها به شما دشنام دهند و متعرض آبروی شما گردند »

پیامبر اسلام (ص) فرمود : « از کشتن پیران و کودکان مشرکان دست نگه دارید »

«وَلَا یَجْرِمَنَّكُمْ شَنََانُ قَوْمٍ عَلَى‏ أَلَّا تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى»
دشمنی با گروهی شما را وادار نکند که درباره آنها عدالت نورزید، عدالت را رعایت کنید که به پرهیزکاری نزدیکتر است (سوره مائده-آیه 8)
پیغمبر اسلام-ص- فرمودند:"سفارش به نیکی را درباره اسیران بپذیرید"
(سیره ابن هشام ج 1 ص 645- تاریخ طبری ج 2 ص 460)

پاسخی دیگر
خداوند در برابر آزار و اذیت مشرکین چهاردستور به پیغمبر و مومنین داده است
دستور اول : دستور به صبر « فاصبر علی ما یقولون» یعنی ای پیغمبر در برابر بدگوئی و زخم زبان آنان صبر پیشه کن ( طه / 130)
دستور دوم : دستور به بخشش و نادیده گرفتن اذیت و آزار فاعفوا و اصفحوا یعنی بدیهای آنان را ببخشید و اصلا نادیده بگیرید ( بقره / 109 )
دستور سوم : دستور به صبر در ریختن خون آنان کفوا ایدیکم یعنی از ریختن خون مشرکین دست بردارید ( نساء /77 )
دستور چهارم : دستور به جهاد و ریختن خون آنان >>> اقتلوهم حیث ثقفتموهم یعنی بکشید آنها را هر جا که آنها را یافتید ( بقره / 191(
دستور چهارم به هنگامی صادر شد که مشرکین و کفار کار را به جائی رساندند که از هر نوع آزار و اذیتی در حق مسلمانان دریغ نکردند همچنانکه در خود آیات قران این مطلب دیده میشود مثلا در آیه 39 سوره حج میگوید : اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا یعنی به انها که قتال میکنند اجازه داده شد چون به آنها ظلم شده بود .
اکثرکسانیکه اسلام را دین خشونت معرفی میکنند تمسک به آیات جهاد کرده اند که درصدرآن همین آیه 191 سوره مبارکه بقره است .

بررسی آیه 191 سوره بقره
با بررسی آیه 190 و 191 سوره بقره فهمیده میشود که : این دستور خداوند وقتی صادر شد که کفار مکّه بعضی از مسلمانان را کشتند و بعضی دیگر را از خانه هایشان بیرون کردند چرا که در این دو آیه میفرماید : و قاتلوا فی سبیل الله الذین یقاتلونکم یعنی بکشید در راه خدا آنهائی که عده ای از شما را کشتند . و همچنین میفرماید : اخرجوهم حیث اخرجوکم یعنی آنها را از خانه هایشان بیرون کنید بجهت آنکه آنها شما را از خانه هایتان بیرون کردند .
در ادامه آیه ، خداوند متعال افعال مشرکین اعم از قتل و اخراج مسلمانان از خانه هایشان را نوعی فتنه معرفی کرده و میفرماید : والفتنة اشدّ من القتل یعنی فتنه ( کشتن مسلمانان و آزار و اذیت آنان ) بد تر است از قتل کفار و مشرکین یعنی اگر قتل این عده از مشرکین کار بدی باشد ، بدتر آنستکه این عده مشرکین بر مسلمانان سیطره پیدا کرده و آنان را به قتل برسانند و بقیه را نیز از خانه هایشان بیرون کنند .
از تمام کسانیکه به این آیات اشکال کرده و آن را نوعی خشونت معرفی میکنند سوال میکنیم که اگر عده ای نزدیکانتان را به قتل برسانند و شما را از خانه هایتان بیرون کنند آیا شما دست روی دست خواهید گذاشت تا اینکه حکم قتل شما را نیز صادر کنند یا اینکه در صدد دفاع بر خواهید آمد ؟؟ و اگر دفاع کنید خشونت به حساب می آید ؟؟
خلاصه : با بررسی آیات قرآن به این نتیجه میرسیم که دستور قتل کفار و مشرکین ، دستور ابتدائی نبوده بلکه این دستور در پی کشته شدن عده ای از مسلمانان بدست مشرکینی صادر شده که از هیچ نوع آزار و اذیتی در حق مسلمانان اباء نداشتند . بنا بر این آیه در صدد بیان دفاع مسلمانان از خود در برابر قتل و آزار و اذیت مشرکین است

در مورد مسیحیت 

آیات زیر از قرآن رو بدقت بخون 


إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّه‏ِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحاً
فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ؛ (1)
كسانى كه ایمان آورده و كسانى كه یهودى و صابئى و مسیحى اند، هر كس به خدا و روز بازپسین ایمان آورد و كار نیكو كند، پس نه بیمى بر ایشان است و نه اندوهگین خواهند شد.
لَیْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ یَتْلُونَ آیَاتِ اللّه‏ِ آنَاءَ اللّیْلِ وَهُمْ یَسْجُدُونَ یُؤْمِنُونَ بِاللّه‏ِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَیُسَارِعُونَ فِی الْخَیْرَاتِ وَأُولئِكَ مِنَ الصَّالِحِینَ ؛(2)
(همه اهل كتاب) یكسان نیستند. از میان اهل كتاب گروهى درست كردارند كه آیات الهى را در دل شب مى‏خوانند و سر به سجده مى‏نهند. به خدا و روز قیامت ایمان دارند و به كار پسندیده فرمان مى‏دهند و از كار ناپسند باز مى‏دارند و در كارهاى نیك شتاب مى‏كنند و آنان از شایستگانند.
..... وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُم مَوَدَّةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارى ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَرُهْبَاناً وَأَنَّهُمْ لاَ یَسْتَكْبِرُونَ‏وَإِذَا سَمِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ وَمَا لَنَا لاَ نُؤْمِنُ بِاللّه‏ِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن یُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِینَ؛(3)
قطعا كسانى كه گفتند: ما نصرانى هستیم، نزدیك‏ترین مردم در دوستى با مؤمنان خواهى یافت زیرا برخى از آنان دانشمندان و رهبانان هستند كه تكبر نمى‏ورزند . چون آنچه را به سوى این پیامبر نازل شده ،بشنوند، مى‏بینى بر اثر آن حقیقتى كه شناخته‏اند، اشك از چشم های شان سرازیر مى‏شود. مى‏گویند: پروردگارا ما ایمان آورده‏ایم ؛ پس ما را در زمره گواهان بنویس، و چرا به خدا و آنچه از حق به ما رسیده، ایمان نیاوریم و حال آن كه طمع و امید داریم پروردگارمان ما را با گروه شایستگان (به بهشت) در آورد؟

و بسیار آیات دیگر که اینجا مجالش نیست

مگر نه اینکه ما خود مسیح رو منجی بشریت میدونیم و اعتقاد داریم با امام ما ظهور خواهند کرد

مگر نه اینکه ما زهد و تقوا حضرت مسیح رو شبیه ترین رفتار به مولا علی  می دانیم 



در مورد ارتداد در اسلام  که البته در تمامی ادیان وجود داره میتونی تحقیق کنی بحث دگماتیک در میان نیست

اون چیزی که من از تحقیق عایدم شد که البته زیاد هم اشراف ندارم به شرح ذیل :


پاسخ  آیت الله گرامی در مورد ارتداد 
"سوال شد كه عمق مهر نبوی به مردم
و رحمانیت احكام الهی ، با آنچه در حكم ارتداد مذكور است چگونه سازگار است؟
امر به تحقیق در مبدا و معاد چگونه؟
اگر شخص در صدد تحقیق برامد و به نتیجه ای بر خلاف دین مبین رسید ، مشمول حكم ارتداد است؟"

1-صدور حكم اعدام برای مرتد ،در قران نیامده است.

2-آنچه كه از روایات نیز قابل استفاده است اینكه این مجازات برای محارب و معاند دین یا كسی كه پس از برگشت از دین،علیه دین اسلام وعقاید آن تبلیغ و تخریب می كند،در نظر گرفته شده.نه برای كسی كه از روی تحقیق ،تغییر عقیده میدهد و تبلیغ علیه دین نمی  کند .


در تحقق ارتداد عملى گفته اند: «اگر كسى عملاً دین را استهزا كرد و یا عقاید و احكام اسلامى را به مسخره گرفت و در عمل كارى كرد كه احساسات مسلمانان تحریك شود، مثلا، قرآن را در محل آلوده اى پاره پاره كند و قصدش از این كار توهین باشد، یا به خدا و پیامبر توهین كند، دلیل بر ارتداد است.»



بر عهده ی خداست تعیین راه اعتدال و بعضی را ه ها بیراهه است (نحل9)

در راه خدا استوار و گواه به عدالت و راستی باشد ونباید عداوت گروهی شما را از طریق عدل بیرون برد(مائده 8)

کسی که از حقیقت دور شود از آن منحرف می شود( الذاریات9)

هرگز از آنچه علم نداری پیروی نکن بدرستی که چشم و گوش و دل ها همه مسئولند (اسرا36)

هوای نفس را پیروی نکن که تو را  از راه خدا گمراه می سازد(ص26)

 

بدی را به بهترین دفع کن تا هر کس که دشمن توست دوست و خویش تو گردد(فضلت34)